پنجشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۹۶ صد و پنجاهمانه این دو روز انقدر کار کردم کائنات تعجب کرده بودن.خود حضرت عزرائیل اومد گف آبجی مونده تا خبر مرگت بیاد،دو دیقه بشین نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 6:38 | لینک |

اولین باری که وبلاگ ساختم برمیگرده به حدود هفت سال پیش.بعد از اون دوستایی پیدا کردم که هر چند مجازی اما از دوستای حقیقیم در اون سالها بیشتر باهاشون ارتباط دارم.وبلاگ برای من اصالتی آمیخته با غم داره.مثل قاب عکسهای قدیمی،که هر وقت نگاهشون میکنی هزارتا خاطره زنده میشن جلوی چشمت؛چه خوب چه بد،دلتنگی میا...

یکشنبه بیست و نهم مرداد ۱۳۹۶ صد و پنجاه و دومانه قبلا که با مامانم میرفتم بیرون نقش حمال رو داشتم،راه میرفت خرید میکرد ازم آویزون میکرد؛الان ترفیع مقام گرفتم،منو میبره که هر جا خسته شد اسنپ بگیرم براش. نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 4:25 | لینک |

اصولا من از هر چی بدم میاد سرم میاد؛ در واقع سرمم نمیاد عاشقش میشم :| اینه که الان چند وقتیه سعی میکنم از چیزی تنفر نداشته باشم.یکی از همونا انیمه اس،ینی من اون همکلاسی عشق انیمه ام رو تخریب کرده بودم انقد مسخره کرده بودم انیمه هارو.حالا چند روز پیش رفتم آویزونش شدم که تو ر خدا چارتا انیمه خوب به من...

دوشنبه سی ام مرداد ۱۳۹۶ صد و پنجاه و چهارمانه هوروش باند قطعا یه سازمان مافیایی وابسته به تتلو و حاومدهومایونه نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 2:4 | لینک |

اولین باری که وبلاگ ساختم برمیگرده به حدود هفت سال پیش.بعد از اون دوستایی پیدا کردم که هر چند مجازی اما از دوستای حقیقیم در اون سالها بیشتر باهاشون ارتباط دارم.وبلاگ برای من اصالتی آمیخته با غم داره.مثل قاب عکسهای قدیمی،که هر وقت نگاهشون میکنی هزارتا خاطره زنده میشن جلوی چشمت؛چه خوب چه بد،دلتنگی میا...

دوشنبه سی ام مرداد ۱۳۹۶ صد و پنجاه و ششمانه خدایا،هیچ وقت هیچ بنده ای رو این ساعت گرسنه نکن.اگرم شد که از اون همبر بهشتیا بده جبرئیل بیاره.مچکرم نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 3:21 | لینک |

اولین باری که وبلاگ ساختم برمیگرده به حدود هفت سال پیش.بعد از اون دوستایی پیدا کردم که هر چند مجازی اما از دوستای حقیقیم در اون سالها بیشتر باهاشون ارتباط دارم.وبلاگ برای من اصالتی آمیخته با غم داره.مثل قاب عکسهای قدیمی،که هر وقت نگاهشون میکنی هزارتا خاطره زنده میشن جلوی چشمت؛چه خوب چه بد،دلتنگی می

یکشنبه پانزدهم مرداد ۱۳۹۶ صد و بیست و هفتمانه آهنگ حالم خوش نیستِ روزبه بمانی را استعمال کنید با دو تِرَک حامد پهلان،شاید بار سنگین شعرش را بشورد ببرد. نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 2:25 | لینک |

اولین باری که وبلاگ ساختم برمیگرده به حدود هفت سال پیش.بعد از اون دوستایی پیدا کردم که هر چند مجازی اما از دوستای حقیقیم در اون سالها بیشتر باهاشون ارتباط دارم.وبلاگ برای من اصالتی آمیخته با غم داره.مثل قاب عکسهای قدیمی،که هر وقت نگاهشون میکنی هزارتا خاطره زنده میشن جلوی چشمت؛چه خوب چه بد،دلتنگی می

توییتر فیلتر هست ولی سَر دَرش ننوشته اگه تو هر پستت فحش خوارمادری ننویسی فلانیت رو.... جنبه داشته باشیم نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 3:0 | لینک |

یکشنبه پانزدهم مرداد ۱۳۹۶ صد و سیاُمانه دقیقا تو نقطه اوج آهنگ یهو یکی با صدای زوزه طورش میاد وسط رپ میخونه.چرا آخه...چرا؟ نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 3:24 | لینک |

دوشنبه شانزدهم مرداد ۱۳۹۶ صد و سی و یکمانه بعضی وبلاگا رو با علم به اینکه میدونم سراسر چسناله و بدبختی و اف یو سی کی آی ان جی :| هس میخونم.میدونم حالم بد میشه ها ولی میخونم.آرشیوشم میخونم حتی #مازوخیسم نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 0:22 | لینک |

اولین باری که وبلاگ ساختم برمیگرده به حدود هفت سال پیش.بعد از اون دوستایی پیدا کردم که هر چند مجازی اما از دوستای حقیقیم در اون سالها بیشتر باهاشون ارتباط دارم.وبلاگ برای من اصالتی آمیخته با غم داره.مثل قاب عکسهای قدیمی،که هر وقت نگاهشون میکنی هزارتا خاطره زنده میشن جلوی چشمت؛چه خوب چه بد،دلتنگی می

بم ثابت شده هر بار که برای تابستون کلی برنامه میچینم درواقع قراره هیچ غلطی نکنم پ.ن:با اختلاف زیاد دارم یکی از گندترین و کسل کننده ترین تابستونای عمرمو میگذرونم... نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 2:5 | لینک |

دوشنبه شانزدهم مرداد ۱۳۹۶ صد و سی و چهارمانه احتمالا وقتی میخوابم روحم رکابی میکنه تنش،میشینه پشت سالار و تا گرگ و میش صب هایده و داریوش گوش میده و تو یه جادهٔ کویری میرونه نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 2:56 | لینک |

خدافظ البته تا آخر هفته...نه اشتباه نکنین،تا همتون وبلاگاتونو دیلیت نکنین من از اینجا نخواهم رفت... و من الله توفیق... نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 23:7 | لینک |

دختره سرویس کرد انقد پی ام داد :| برادر شاید من بخوام ترک تحصیل کنم -__- پ.ن:مشکل تاریخ پستا حل شد... مُچَّکِر پُچَّکِر واسه کامنتا نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 20:1 | لینک |

رشک میبردند شهری بر من و احوال من کرد ضایع کار من این بخت بی اقبال من طایری بودم من و غوغای بال افشانیی چشم زخمی آمد و بشکست بر هم بال من بخت بد این رسم بد بنهاد و رنجاند از منت ورنه کس هرگز نمیرنجیده از افعال من گشتهام آواره سد منزل ز ملک عافیت

ولی جداً دوازده سال تحصیل تو ایران برابر صفره،یه صفرکه خوندن نوشتن بلده...بعضاً یه صفر بیشعور که خوندن نوشتن بلده پ.ن:شما فکرکن کل راهنمایی دبیرستان به ما زبان و عربی یاد میدن،بعد به دانشجوی مملکت میگی how old are you? میگه yes,she is :| نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 23:14 | لینک |