بیست و چهارمانه

شبها گذرد که دیده نتوانم بست

مردم همه از خواب و من از فکر تو مست

باشد که به دست خویش خونم ریزی

تا جان بدهم دامن مقصود به دست...

#سعدی

پ.ن:چرا وقتی سعدی و حافظ و شوعرم و مولوی بودن من نبودم؟بی شما با یغما گلرویی عنتر روزگار چه کنم خب...

نوشته شده توسط شین بانو در ساعت 3:44 | لینک |